Araştırma Makalesi
PDF EndNote BibTex RIS Kaynak Göster

Dil Bilgisi Öğretiminin 2004-2017 Yılları Arası Türkçe Dersi Öğretim Programları Açısından İncelenmesi

Yıl 2018, Cilt 6, Sayı 1, 260 - 280, 30.01.2018
https://doi.org/10.16916/aded.338672

Öz

Bu araştırmanın amacı; 2004, 2005, 2015 ve 2017 Türkçe Dersi Öğretim Programlarında dil bilgisi öğretiminin nasıl ele alındığını tespit etmektir. Bu amaçla incelenen programlar; ilkokul ve ortaokul düzeyinde ele alınmıştır. Araştırmaya konu olan programlar “ilke, amaç, kazanım ve konular” açısından incelenmiştir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden yararlanılarak gerçekleştirilen tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmadaki bulgular, doküman incelemesi yoluyla elde edilmiş ve incelenen öğretim programları veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Sonuç olarak, 2004-2017 yılları arası öğretim programlarında dil bilgisi öğretiminde ilke açısından ortak bir anlayış doğrultusunda hareket edildiği görülmüş; amaç, kazanım ve konuların programlar arasında benzer ve farklı yönlerinin olduğu tespit edilmiştir. 

Kaynakça

  • Bozkurt, F. (1995). Türkiye Türkçesi. Cem Yayınevi. İstanbul.
  • Demirel, Özcan. (2012). Eğitimde Program Geliştirme. Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara.
  • Göğüş, B. (1970). Anadili Olarak Türkçenin Öğretimine Tarihsel Bir Bakış. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten: 123-154.
  • Göğüş, B. (1978). Orta Dereceli Okullarımızda Türkçe ve Yazın Eğitimi. Gül Yayınevi. Ankara.
  • Güneş, F. (2013). Dil Bilgisi Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 2(7), 71-92.
  • Güneş, Firdevs. (2014). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller. Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara.
  • Karadağ, Ö. (2013). Kelime Öğretimi. Kriter Yayıncılık, İstanbul.
  • Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Nobel Yayıncılık. Ankara.
  • Korkmaz, Z. (2009). Türkiye Türkçesi Grameri (Şekil Bilgisi). Türk Dil Kurumu Yayınları. Ankara.
  • MEB, (1949). Orta Okul Programı. Milli Eğitim Basımevi. Ankara.
  • MEB, (2004). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu (1-5. Sınıflar). Milli Eğitim Yayınları. Ankara.
  • MEB, (2006). İlköğretim Türkçe Dersi (6-8. Sınıflar) Öğretim Programı. Milli Eğitim Yayınları. Ankara.
  • MEB, (2015). Türkçe Dersi (1-8. Sınıflar) Öğretim Programı. Milli Eğitim Yayınları. Ankara.
  • MEB, (2017). Türkçe Dersi Öğretim Programı. Milli Eğitim Yayınları. Ankara.
  • Mulroy, D. (2004). Reflections on Grammar’s Demise. Academic Questions, 17(3), 52-58.
  • Onan, B. (2014). Anlama Sürecinde Türkçenin Yapısal İşlevleri. Nobel Yayıncılık. Ankara.
  • Onan, B. (2014). “Dil Bilgisi Öğretiminde Temel İlkeler ve İzlenen Aşamalar”. Murat Özbay (Ed.), Türkçe Eğitimi Açısından Dil Bilgisi Öğretimi. (2. Baskı) (ss. 71-103). Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara.
  • Temizyürek, F. ve Balcı, A. (2015). Cumhuriyet Dönemi İlköğretim Okulları Türkçe Öğretim Programları. Nobel Yayıncılık. Ankara.
  • Tompkins, G. E. (1998). Language Arts Content and Teaching Strategies. California State University. Prentice-Hall Inc. New Jersey.
  • Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık. Ankara.
  • Üstünova, Kerime. (2004). “Eklerin Öğretimi Üzerine Bir İki Söz”, Uludağ Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Sosyal Bilimler Dergisi, Bursa: Uludağ Üniversitesi Basımevi, 6/ 6.173-182.

An Investigation of Grammar Teaching in terms of the Turkish Language Course Curricula between the Years 2004-2017

Yıl 2018, Cilt 6, Sayı 1, 260 - 280, 30.01.2018
https://doi.org/10.16916/aded.338672

Öz

The purpose of this study was to examine how the teaching of grammar was done in the 2004, 2005, 2015, and 2017 Turkish Language Course Curricula. The programs examined for this purpose were at the elementary and secondary school levels. The programs that were subject to investigation were investigated in terms of principles, purposes, objectives, and topics". The study is qualitative by design and was carried out as a descriptive survey. The findings in the study were obtained through document analysis and the examined curricula were used as the data collection tools. The findings revealed that a common understanding underlay the curricula between 2004-2017 in terms of principle, and that similarities and differences were found in terms of purpose, objective, and topics among the curricula.

Kaynakça

  • Bozkurt, F. (1995). Türkiye Türkçesi. Cem Yayınevi. İstanbul.
  • Demirel, Özcan. (2012). Eğitimde Program Geliştirme. Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara.
  • Göğüş, B. (1970). Anadili Olarak Türkçenin Öğretimine Tarihsel Bir Bakış. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten: 123-154.
  • Göğüş, B. (1978). Orta Dereceli Okullarımızda Türkçe ve Yazın Eğitimi. Gül Yayınevi. Ankara.
  • Güneş, F. (2013). Dil Bilgisi Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 2(7), 71-92.
  • Güneş, Firdevs. (2014). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller. Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara.
  • Karadağ, Ö. (2013). Kelime Öğretimi. Kriter Yayıncılık, İstanbul.
  • Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Nobel Yayıncılık. Ankara.
  • Korkmaz, Z. (2009). Türkiye Türkçesi Grameri (Şekil Bilgisi). Türk Dil Kurumu Yayınları. Ankara.
  • MEB, (1949). Orta Okul Programı. Milli Eğitim Basımevi. Ankara.
  • MEB, (2004). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu (1-5. Sınıflar). Milli Eğitim Yayınları. Ankara.
  • MEB, (2006). İlköğretim Türkçe Dersi (6-8. Sınıflar) Öğretim Programı. Milli Eğitim Yayınları. Ankara.
  • MEB, (2015). Türkçe Dersi (1-8. Sınıflar) Öğretim Programı. Milli Eğitim Yayınları. Ankara.
  • MEB, (2017). Türkçe Dersi Öğretim Programı. Milli Eğitim Yayınları. Ankara.
  • Mulroy, D. (2004). Reflections on Grammar’s Demise. Academic Questions, 17(3), 52-58.
  • Onan, B. (2014). Anlama Sürecinde Türkçenin Yapısal İşlevleri. Nobel Yayıncılık. Ankara.
  • Onan, B. (2014). “Dil Bilgisi Öğretiminde Temel İlkeler ve İzlenen Aşamalar”. Murat Özbay (Ed.), Türkçe Eğitimi Açısından Dil Bilgisi Öğretimi. (2. Baskı) (ss. 71-103). Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara.
  • Temizyürek, F. ve Balcı, A. (2015). Cumhuriyet Dönemi İlköğretim Okulları Türkçe Öğretim Programları. Nobel Yayıncılık. Ankara.
  • Tompkins, G. E. (1998). Language Arts Content and Teaching Strategies. California State University. Prentice-Hall Inc. New Jersey.
  • Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık. Ankara.
  • Üstünova, Kerime. (2004). “Eklerin Öğretimi Üzerine Bir İki Söz”, Uludağ Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Sosyal Bilimler Dergisi, Bursa: Uludağ Üniversitesi Basımevi, 6/ 6.173-182.

Ayrıntılar

Konular Sosyal
Bölüm Makaleler
Yazarlar

Ali Ferhat ÖMEROĞLU>

Türkiye

Yayımlanma Tarihi 30 Ocak 2018
Yayınlandığı Sayı Yıl 2018, Cilt 6, Sayı 1

Kaynak Göster

APA Ömeroğlu, A. F. (2018). Dil Bilgisi Öğretiminin 2004-2017 Yılları Arası Türkçe Dersi Öğretim Programları Açısından İncelenmesi . Ana Dili Eğitimi Dergisi , 6 (1) , 260-280 . DOI: 10.16916/aded.338672

88x31.png

Ana Dili Eğitimi Dergisi Creative Commons Alıntı-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.